waar is mijn papa
In Mexico beschermt een wet bruiden voor het altaar. Omdat “gedumpt” worden voor het altaar een zeer traumatische ervaring kan zijn, staan daar tegenwoordig straffen op. De bruidegom die op de laatste minuut het huwelijk weigert kan opgepakt worden voor zijn daad en veroordeeld worden tot een fikse boete voor morele schade. (Bron: De Morgen, Zaterdag 19 aug 2006)

Maar hoeveel beter gaat het in België? Een gewone man en een 40-jarige vrouw uit “de betere sociale klasse” (tandarts met residentie in Knokke-Zoute) hebben al meer dan een jaar een relatie. Dan wordt de vrouw – ongepland maar welkom – zwanger. Samen beleven ze de zwangerschap en kijken uit naar "het moment" dat hun leven voorgoed zal veranderen. De vrouw schrijft het ontwerp voor de geboortekaartjes voor de familie, vrienden en voor Peter’s regelmatige zakenrelaties:
“H.G. en Peter Meyer melden U met trots de geboorte van hun dochter Anne-Sophie...”

Maar achter de schermen ontwikkelen zich andere dingen. Haar ouders willen wèl het kind in hun villa opnemen, maar niet die gewone papa uit dat huisje in de rij... Twee weken te vroeg wordt een mooie, flinke dochter geboren. In de kraamkliniek is de trotse papa alomtegenwoordig en doet whatever a fresh papa could and should do. Zijn ouders komen regelmatig op bezoek en zijn in de wolken met hun eerste kleinkind. Wanneer de kersverse mama H.G. het ziekenhuis verlaat, geflankeerd door haar zuster en moeder, volgt de vader met het 5 dagen jonge kindje en plaatst het in hun auto. Hij beseft niet dat hij z'n dochtertje niet meer zal terugzien. Enkele dagen later schrijft de moeder het kind op het stadhuis in met vermelding "VADER ONBEKEND" en verbreekt de relatie met een SMS die haar vader voor haar geschreven heeft...

Dit verhaal is helaas waar gebeurd. “Love and Marriage” (de titelsong van de Amerikaanse televisieserie “Married with children”) lijkt niet meer van deze tijd. “Making love” zonder gehuwd te zijn is nu perfect aanvaard in onze maatschappij. In sommige Duitse deelstaten wordt tot 29% van de kinderen geboren uit niet-gehuwde koppels (bron: Radioprogramma op SWR3 – 23 jan 2007).

Het Van Dale Woordenboek verklaart bij de term bas•taard (de ~ (m.), ~en/~s) : niet uit een wettig huwelijk geboren kind => bastaardkind, een onwettig/ buitenechtelijk/ onecht kind, hoerenzoon.

Deze website is opgedragen aan alle kindjes die de liefde en zorg van de papa moeten missen doordat egoïstische moeders de papa niet willen erkennen (zoals in mijn persoonlijke situatie) EN/OF doordat onverantwoordelijke papa’s hun kindje niet willen erkennen.

De Belgische wetgeving laat het van de goodwill en willekeur van de ongehuwde moeder afhangen, of het kindje ook een papa krijgt. Met één simpele pennetrek op de Burgerlijke Stand kan ze haar kind diens papa weigeren en het tot bastaard maken. Dit schaadt het kind: het zal via de bevolkingsdienst z’n papa nooit kunnen terugvinden, het kan van z’n papa niet erven, met z’n papa geen zandkastelen maken op het strand en door z’n papa niet aan de schoolpoort opgewacht worden...

Tenzij die papa juridische stappen wil – èn kan – ondernemen via de verschillende bevoegde rechtbanken:
  • het VREDEGERECHT voor erkenning van het vaderschap (in mijn persoonlijk geval daagde de moeder niet eens op...)
  • de Rechtbank van EERSTE AANLEG voor erkenning van het vaderschap wanneer het Vredegerecht geen positief resultaat heeft opgeleverd,
  • de JEUGDRECHTBANK voor de omgangsregeling (het vroegere bezoekrecht.

Helaas vergen deze procedures ten gronde veel geld en vooral veel tijd (elke dag dat ik mijn dochtertje niet zie opgroeien is onherroepelijk verloren) om te bewijzen wat de moeder innerlijk al wist: dat die man wel degelijk de èchte vader is! Je kan dan nog een vierde procedure starten in Kort Geding...

Een aantal vaders – zo blijkt uit meerdere reacties op deze site – hebben echter niet het geld of de energie voor zulke procedures. Dan slaagt de moeder in haar opzet en heeft alweer een kindje geen papa. En dat terwijl ik altijd geleerd heb dat enkel Jezus Christus geen papa had!

De Belgische wetgeving inzake vaderschap is erg discriminerend:
  • de moeder is automatisch gekend en erkend
  • bij gehuwden wordt de huwelijkspartner automatisch als vader erkend (zelfs indien hij niet de biologische vader is!)
  • bij niet-gehuwden kan een moeder “van slechte wil” de vader uitsluiten. Deze moet dan meerdere gerechtelijke procedures starten na dewelke meestal wel de erkenning volgt – doch geen naamswijziging van het kind naar papa’s familienaam (die het kind in elke normale situatie wel zou dragen).

Dat ongehuwde moeders de mannelijke afstamming mogen en kunnen ontkennen is pijnlijk en beledigend! Iedere rechtgeaarde moeder weet van binnen wel wie de vader is... Waarom mag een moeder dan, wanneer zij de relatie met haar partner niet wil verderzetten, eenzijdig beslissen dat haar/hun kindje geen vader heeft? Deze situatie is discriminerend en traumatisch voor de papa en evenzeer nadelig voor het kind.

Ik zoek een politieke partij die Respect en Gelijkheid hoog in het vaandel voert en deze situatie, in het belang van kind en gezin, wil verbeteren via een sluitend wetsvoorstel.

HET DOEL: Aanpassing van de bestaande wetgeving
  • zodat aangifte van een kind slechts kan gebeuren met vermelding van de moeder èn de biologische vader – m.a.w. de vader dient erkend en gekend te
  • zodat de vernederende en lange procedure met DNA etc. vermeden kan worden wanneer de vader eigenlijk best bekend is (in onze situatie staat mijn naam wèl op de medische fiches en het doopkaartje, maar tegenover de ambtenaar van de Burgerlijke Stand kende de moeder de papa van ons kindje “plots” niet meer...)
  • zodat uitzondering voor BOM’s nog mogelijk blijft doch uitsluitend na aflevering van een officieel attest van de spermabank om een kind te kunnen registreren “zonder papa”.

WAAROM een nieuw wetsvoorstel?
Elk kind wordt geboren als afstammeling van een biologische moeder èn vader. Het kind heeft derhalve het recht om zijn/haar beide ouders te kennen. Hierdoor geniet het kind o.a. volgende voordelen:
  • SOCIAAL : het kind stelt zich ooit wel eens de vraag WIE en WAAR zijn/haar papa is – reeds op school zal het in de huidige situatie vroegtijdig geconfronteerd worden met de situatie “ik heb geen papa en mijn vriendjes wel”. Deze moeilijke vragen en pijnlijke zoektochten kunnen maar beter vermeden worden,
  • MEDISCH : bvb. Wanneer na een ongeval dringende info over de medische (genetische) toestand van beide ouders nodig is,
  • NALATENSCHAP : een kind erft normaal van beide ouders – zonder wettelijke vader kan het kind ook niets erven van z’n papa...

Het wetsvoorstel dient zeker te stellen dat de Bevolkingsdienst op de geboorteakte verplicht de naam van zowel de biologische moeder als de vader registreert.

Of deze hierbij nog steeds een relatie hebben of niet, is niet ter zake. Ook zonder relatie zijn zij ten allen tijde de echte, biologische ouders van het kind (met rechten en plichten) en heeft het kind bovengenoemde voordelen bij de registratie hiervan. Een vrouw die al bij de aanvang een kind “zonder vader” wenst, kan hiervoor terecht bij de spermabank. In dit geval dient deze een attest voor de Bevolkingsdienst af te leveren en wordt dit als dusdanig op de geboorteakte vermeld.

Wil u ook reageren? Heeft U advies of steun? Maak dan aub gebruik van onderstaand e-mailadres

info@waarismijnpapa.be

Peter, Papa zonder kind

AAN ONS DOCHTERTJE ANNE-SOPHIE, FOR EVER

Het spijt me zo ...

  • dat ik niet bij je kan zijn omdat de voordeur niet voor me opengaat,
  • dat ik niet elke dag mag zien hoe je ogen nieuwsgierig en niet begrijpend in die voor jou nieuwe wereld rondflitsen,
  • dat ik niet meer kan zien hoe je lachte als ik zachtjes vals zong bij het vervangen van je vochtige pamper,
  • dat je als half weeskindje op deze wereld moet leven.
Ik hou van jou!

Papa

 

ENKELE REACTIES, ontvangen op deze site

Geachte
Ik bevind me net in zo'n situatie : Ongehuwd koppel gaat uit elkaar,achteraf blijkt de dame zwanger te zijn. Ze heeft de intentie om vaderschap niet toe te kennen aan mij. DNA-test wilt ze niet ondergaan zegt ze, dus wat kan hij doen? Is er dan echt geen manier om deel uit te maken van het leven van mijn kind?
A.K.

Beste Peter,
ik heb de website even bekeken en had het niet voor mogelijk gehouden dat zoiets hier nog in België kan gebeuren. Je moet zelf vader zijn om dat ergens aan te voelen. Ik wens je veel steun en moed om dit alles te dragen. Ik hoop dat je vroeg of laat weer bij je dochter kan zijn. In het leven is niets definitief. Ik ken wel enkele politici en maak jouw bericht over aan hen. Mss doen ze er wel wat aan?
Met vriendelijke groet
J.

Dag Peter,
Jammer om zo'n verhaal te moeten lezen. Ik vermoed dat je hiermee zeker niet de enige bent. Misschien kan je proberen om lotgenoten te zoeken en dan de krachten te bundelen. Misschien ook proberen langs het kinder-rechtencommissariaat? Veel sterkte & goeie moed!
J.

Dag Peter,
Heb je website bekeken, heb het even laten bezinken, het is gewoon onverklaarbaar.
H.

Slik. Is dit waar of is dit een hele slechte grap....
Ik hoop dat het niet waar is, ik vrees dat het de onmenselijke waarheid is.
E.D.

Hallo Peter,
Zojuist je website bekeken, op het einde bij je woorden aan je dochtertje gericht, de tranen in de ogen gekregen. Het is zo onrechtvaardig dat een welwillende papa met de allerbeste bedoelingen deze kans wordt ontnomen en dat Anne-Sophie dit alles moet “ondergaan”, nu nog onbewust van alles, maar er komt een dag dat haar mama haar veel uitleg verschuldigd zal zijn… Ik vind u heel moedig dat je zo volhard en doorzet en hoop van harte dat je haar ooit zal kunnen opnemen in je familie en je thuis... Als je dan in de krant leest dat er een baby gestorven is door verwaarlozing van de beide drugs verslaafde ouders. Die mochten dan wel mama en papa zijn? Verkeerde wereld…
M.

Beste,
Ik heb uw site bekeken nadat u deze middag aan het loket langskwam. Spijtige zaak, triest dat je zoiets moet meemaken. Heb zelf een dochtertje van 2 weken ouder dan die van u en ik kan me niet voorstellen dat ik ze niet zou kunnen zien. Mooie foto trouwens, hopelijk zie je haar vlug terug.
K.

Mijn hart brak als ik dit las. Ik kan me niet inbeelden dat dit de dag van vandaag nog kan gebeuren! Ik hoop dat je je dochtertje heel snel in je armen mag sluiten en dat de mama alsnog tot inziens zal komen. Veel geluk!

Hoi Peter,
Ben even langs je site geweest. Ik heb hem gelezen, nog eens gelezen en nog eens gelezen... Ik leef erg met je mee... Dat is een hartverscheurende situatie... Een heel verhaal waar je niks van kent en weet, tot je er midden in zit. Het vaderschap, de ouderkant van degene die niet zwanger was, is duidelijk het zwakkere broertje , ook in de wetgeving. Sterkte ondertussen.
T.

Peter,
Het spijt me echt dit te horen. Ik heb zelden zoiets gehoord. Ik wens je echt vanuit het diepste van mijn hart gigantisch veel moed en succes en hoop dat dit uiteindelijk wel allemaal op zijn plooitjes komt. Ga er alvast voor om zoveel mogelijk met de moeder van je kind toch on speaking terms te blijven, ondanks alles. Voor jullie dochter kan dat alleen maar positief zijn.
Je hoeft inderdaad allesbehalve beschaamd te zijn, ook al weet ik niet het fijne van de hele situatie.
Nogmaals, ik wens je echt veel moed en steun!
J.

Beste Peter,
Dit is hartverscheurend. Als kind van gescheiden ouders – een vechtscheiding, letterlijk en figuurlijk – weet ik jammer genoeg wat jouw kindje te wachten staat.
Voorlopig zal je niet veel meer kunnen doen dan accepteren, vrees ik. Je hebt nu de wereld duidelijk gemaakt wat er met je gebeurd is en dat is belangrijk in je ‘rouwproces’. Belangrijk is dat je, eens Anne-Sophie het zelf zal kunnen begrijpen, haar ook zal duidelijk maken wat je voelt en wat je wilt, zodat ze het weet.
Ik wens je veel sterkte toe
E.

Beste Peter,
Echt aangrijpend als je het mij vraagt… Hoewel ik niet het volledige verhaal ken, vind ik dit een bijzonder triest verhaal. Ik ben zelf ook jonge vader van mijn kleine Elise (5 maanden) & durf er niet aan denken wat ik zou doen in dergelijke omstandigheden. Eerst wellicht een berg stommiteiten maar wanneer de bittere ernst terug de bovenhand neemt zou ik de juridische weg volgen!!! Hopelijk komt het correcte wettelijk kader er nu eindelijk.
B.

Wil u geen nieuws meer ontvangen over het lot van Anne-Sophie zonder papa? Stuur een mailtje naar info@waarismijnpapa.be